Er zijn nog veel meer forfaits. Nieuwe gaten in de begroting in aantocht?

Het is bekend, dat de Hoge Raad onlangs is opgekomen voor de spaarders, die de afgelopen jaren geen rente hebben genoten, maar wel zijn belast met de vermogensrendementsheffing in Box3. De inslag op de begroting lijkt vele miljarden te bedragen. Maar zoete lieve Gerritje, wie zal dat betalen? De politieke messen worden geslepen en de proefballonnetjes worden opgelaten (NRC 1/2/22).

It is known that the Supreme Court recently stood up for savers who have received no interest in recent years, but who have been taxed with the capital yield tax in Box3. The impact on the budget appears to be many billions. But sweet little Gerrit, who will pay for that? The political knives are sharpened and the test balloons are released (NRC 1/2/22).

De Hoge Raad heeft vanuit de rechtszekerheid van de pure spaarders geoordeeld, dat de werkelijke rente wordt belast. Logisch, omdat daar het belang lag. Voor beleggers werd vanaf 2017 uitgegaan van een rendement van 5% op aandelen (én op vastgoed zoals vakantiehuisjes). Beleggers met een rendement van meer dan 20% (op aandelen én niet te vergeten verhuurd vastgoed) in 2021 hebben zich stil gehouden en hoopten juist op een negatieve uitslag van de procedure.

The Supreme Court has ruled from the legal certainty of pure savers that the actual interest is taxed. Logical, because that’s where the importance lay. For investors, a return of 5% on equities (and on real estate such as holiday homes) was assumed from 2017 onwards. Investors with a return of more than 20% (on shares and, not to mention rented real estate) in 2021 have kept quiet and hoped for a negative outcome of the procedure.

Maar spaarders en beleggers doen beiden aan vermogensvorming. Dat vermogen moet belast worden. Macro gezien is het helemaal niet zo onlogisch om de compensatie dan binnen diezelfde groep van vermogensbezitters te zoeken. Met een vooruitzicht op een stijgende rente en daardoor lagere koersen op aandelen zou het best kunnen zijn dat de nu lachende spaarders zich in de voet hebben geschoten en dat het voor beleggers op hun beurt straks tijd is een beroep te doen op een heffing in strijd met de mensenrechten. Zo blijft belastingheffing een individuele zaak.

But savers and investors both engage in wealth accumulation. That capital must be taxed. From a macro perspective, it is not at all illogical to seek compensation within the same group of wealth owners. With the prospect of rising interest rates and consequently lower share prices, it may well be that the now smiling savers have shot themselves in the foot and that it will in turn be time for investors to invoke a tax in violation of human rights. Taxation thus remains an individual matter.

Maar blijft het hierbij? Het is interessant te kijken naar de reikwijdte van het arrest van de Hoge Raad. Zo heeft de Rekenkamer in een rapport in 2019 vastgesteld dat er binnen 17 belastingwetten 48 forfaitaire regelingen zijn te bespeuren. Of zij nog de werkelijkheid benaderen is nooit onderzocht.

But does it stop there? It is interesting to look at the scope of the judgment of the Supreme Court. For example, the Court of Audit found in a report in 2019 that 48 lump sum schemes can be detected within 17 tax laws. Whether they still approach reality has never been investigated.

https://www.rekenkamer.nl/publicaties/rapporten/2019/06/26/forfaits-in-het-belastingstelsel

Een forfait definieert de Rekenkamer als: “Een regeling die een vaste waarde toekent aan een genoten voordeel of geleden nadeel. Deze vaste waarde komt of kan komen in de plaats van het werkelijke voordeel of nadeel.” Ik kan mij voorstellen, dat met het arrest in de hand slimme adviseurs deze regelingen al aan het uitvlooien zijn. Met alle mogelijke gevolgen voor de begroting én de uitvoering door een overbelaste belastingdienst. En wie gaat dat betalen?

The Court of Audit defines a lump sum as: “An arrangement that assigns a fixed value to an advantage or disadvantage suffered. This fixed value supersedes or may take the place of the actual benefit or harm.” I can imagine that, with the judgment in hand, smart advisers are already flouting these schemes. With all possible consequences for the budget and the implementation by an overloaded tax authorities. And who is going to pay for that?

Ricky Turpijn

Aanbevolen artikelen

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.