Geweldige column van Carolina Trujillo in NRC 27/12/2021. Over onsportieve wintersporters, die koste wat kost willen afreizen naar hun geplande wintersportvakantieoord in Omikrontijd. Maar het is ook een illustratie van de in rap tempo slinkende steun voor de covid maatregelen. Haar verwijt treft niet alleen deze vakantiegangers, maar eigenlijk iedereen die in gedachten aan de grens bivakkeert van wat verstandig is in Coronatijd. En eigenlijk zijn dat 17 mln Nederlanders.

In het begin wil je niet de grens opzoeken; nu zoek je naar gaten om die grens over te steken. Het is net doen alsof je vluchteling bent en aan de verkeerde kant van het hek staat. Steeds meer is geoorloofd om over het hek te gaan, voordat je met geweld gedwongen wordt afstand te houden. Onterecht voelen veel Nederlanders zich in deze situatie gedrukt. De vreemdste argumenten worden gebruikt om de deplorabele eigen positie uit te drukken. Van ‘ik ben er klaar mee’ tot aan ‘Jodenvervolging’. Alsof er een oorlog met veel fysieke ellende aan de gang is. De door de EO recent op de televisie uitgebrachte zwarte oorlogsfilm over ‘De slag om de Schelde’ heeft waarschijnlijk minder impact gehad dan een nieuw uitgebrachte game.

Ik ben altijd al wat sceptisch geweest over het poldermodel in Nederland in de zin van ‘samen komen we er wel uit’. Naar mijn mening is solidariteit nooit de drijfveer voor het poldermodel geweest. Maar wel het gunstige antwoord op de vraag: ‘Wat schuift het? En wel voor mij?’

Dat zou een afgereisde wintersporter zo maar gezegd kunnen hebben.

Ricky Turpijn

Aanbevolen artikelen

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.