
Sovereign individuals are now the cure for polarization.
Soevereinen (NRC 15/9/26 Wie zijn de soevereinen?) zijn mensen zijn, die niet gedwongen deel willen uitmaken van een gemeenschap en die niet willen luisteren naar de regels van die gemeenschap. Want waarom word je bij geboorte deel van die gemeenschap, een systeem waar je niet uit kunt stappen? Net zoals baby’s van slaven bij geboorte vóór 1865 in Amerika automatisch slaven waren. Iedere burger met een burgerservicenummer bij geboorte zou deze vragen moeten stellen. Zelfs als je rijk bent en een eigen eiland hebt, dan valt dat eiland onder een jurisdictie van een staat met bijv. belastingregels. Waarom kan je niet vrij over deze aardkloot wandelen zonder gedwongen ergens bij te horen?
Wat mensen deze soevereinen tegenwerpen is dan, dat zij wel de voordelen van een gemeenschap willen ontvangen, zoals een uitkering, maar niet de lasten. Zoals belasting betalen. Daarom dwingt de gemeenschap deze soevereinen om de regels te gehoorzamen. Maar waarom zou de soeverein dat evenwicht tussen lusten en lasten vrijwillig moeten aanvaarden? Immers, die lusten worden de soeverein aangeboden. Je bent gek, als je dat aanbod afslaat.
Soevereinen weten wat zij willen. Bewust. Maar weten anderen waarom zij wel tot een staat willen behoren? Waarom zij dus niet tegenover elkaar willen staan, maar juist samen die staat willen vormen? Ieder mens met een bsn zou die vraag aan zichzelf moeten stellen. De opkomst van het verschijnsel zou zomaar het medicijn kunnen zijn tégen polariseren en vóór samenleven.
“Sovereigns” (NRC 15/9/26: Who are the sovereigns?) are people who do not wish to be forced to be part of a community and who refuse to abide by that community’s rules. After all, why does one become part of that community—a system one cannot opt out of—simply by virtue of birth? It is akin to how babies born to enslaved people in America prior to 1865 were automatically enslaved themselves. Every citizen assigned a citizen service number at birth ought to ask these questions. Even if you are wealthy and own your own island, that island still falls under the jurisdiction of a state—subject, for instance, to tax laws. Why can one not roam the globe freely without being forced to belong somewhere?
Critics often argue that these sovereigns want to reap the benefits of a community—such as social security payments—without shouldering the burdens, like paying taxes. Consequently, the community compels these sovereigns to obey its rules. Yet, why should a sovereign voluntarily accept this balance of benefits and burdens? After all, those benefits are offered to them; one would be foolish to turn down such an offer.
Sovereigns know what they want—and they know it consciously. But do others know why they wish to belong to a state? Why they choose not to stand in opposition to one another, but rather to form that state together? Every person with a citizen service number should ask themselves this question. The rise of this phenomenon might well prove to be the remedy against polarization and a catalyst for living together in harmony.
Ricky Turpijn
