“Het familiebedrijf is het beste gediend als de familie het bedrijf dient. Het gaat ten gronde als het bedrijf de familie moet dienen” (Paul Fentener van Vlissingen).
Taxlive 9/11/26 VNVandaag 6/11/26
Bron: Rechtbank Gelderland 28-10-2026 (publicatie 04-11-2026) ARN 24/7170 ECLI:NL:RBGEL:2026:8296
https://uitspraken.rechtspraak.nl/details?id=ECLI:NL:RBGEL:2026:8296
Samenvatting
X en haar echtgenoot Y exploiteren sinds 2017 in maatschapsverband een melkveebedrijf. X werkt 1250 uur binnen de maatschap, Y 3150 uur. De maatschapsakte biedt de mogelijkheid om in onderling overleg een extra vergoeding voor arbeidsprestaties toe te kennen. Bij de resultaatsverdeling over 2021 kent de maatschap aan Y een arbeidsvergoeding toe van € 57.000 voor 1900 extra gewerkte uren. Het maatschapsresultaat bedraagt € 23.914. Na aftrek van persoonlijke afschrijvingen en de arbeidsvergoeding resteert een negatief te verdelen resultaat. X doet aangifte IB/PVV 2021 met een verlies uit onderneming. De inspecteur corrigeert het winstaandeel van X. In geschil is of de resultaatsverdeling binnen de maatschap, waarbij aan de echtgenoot een arbeidsvergoeding voor meerarbeid is toegekend, zakelijk is.
Rechtbank Gelderland oordeelt dat de inspecteur niet aannemelijk maakt dat sprake is van een onzakelijke resultaatsverdeling. De winst wordt per subjectieve onderneming bepaald en het geheel van afspraken en inbreng van iedere vennoot is bepalend. De arbeidsvergoeding beloont uitsluitend de 1900 extra uren die Y meer werkt dan X. De stelling van de inspecteur dat een onafhankelijke derde niet bereid zou zijn mee te betalen aan die arbeidsvergoeding acht de rechtbank onbegrijpelijk. Dat de toekenning tot een verlies bij X leidt, maakt geen verschil nu er geen fiscaalrechtelijke regel bestaat die verbiedt dat een individuele vennoot een negatief resultaat geniet bij een positief vennootschapsresultaat. De rechtbank vermindert de aanslag.
Opmerking
Arbeidsvergoeding voor meerarbeid in maatschap leidt niet tot onzakelijke resultaatsverdeling. “Het familiebedrijf is het beste gediend als de familie het bedrijf dient. Het gaat ten gronde als het bedrijf de familie moet dienen” (Paul Fentener van Vlissingen).
Of het nu de relatie tussen een dga en zijn BV betreft of een man/vrouw maatschap: de inspecteur is er alert op, dat handelingen binnen die gelieerde relatie zakelijk moeten zijn. Er mag dan geen bevoordeling van de een door de ander zijn, als een redelijk denkende ondernemer die ook niet zou doen. Hij heeft een vooringenomenheid, dat vanwege de gelieerdheid zoals eerder genoemd, het risico van een niet zakelijke bevoordeling bestaat.
Indachtig de toeslagenaffaire moet de inspecteur met zijn vooringenomenheid niet de grens van art 1 van de Grondwet over gaan. Maar verder is het in fiscale zaken algemeen aanvaard, dat de inspecteur handelingen tussen gelieerde partijen op zakelijkheid mag toetsen. De inspecteur heeft dan de bewijslast, dat van onzakelijk handelen sprake is.
Zo ook in het geval, dat de echtgenoot in een man/vrouw maatschap vanwege extra gewerkte uren voor de maatschap een extra arbeidsbeloning krijgt, die tot een fiscaal verlies van de maatschap leidt. De 50% winstverdeling leidt dan tot een verlies uit onderneming voor belanghebbende, de andere partner in de maatschap. Dit verlies in de aangifte IB 2021 accepteert de inspecteur niet en corrigeert. De inspecteur is van mening dat de arbeidsvergoeding onderdeel is van de te verdelen winst en niet meer kan bedragen dan het gerealiseerde resultaat van de maatschap. Een arbeidsvergoeding die berekend is op grond van meerarbeid en daardoor hoger is dan het resultaat van de maatschap is volgens de inspecteur onzakelijk. Een onafhankelijke derde zou namelijk niet bereid zijn om mee te betalen aan die arbeidsvergoeding, zeker niet wanneer deze onafhankelijke derde zelf ook substantiële werkzaamheden binnen de maatschap heeft verricht.
De rechtbank – geen meervoudige kamer – vindt dit onbegrijpelijk. Sterker, als de echtgenoot niet betaald zou worden zou dit onzakelijk zijn. Dit zou anders kunnen zijn als het verlies enkel gecreëerd zou zijn vanuit fiscale motieven, maar dat is gesteld noch gebleken. Daar komt bij dat er geen fiscaalrechtelijke regel bestaat dat in een geval van een positief vennootschapsresultaat een individuele vennoot geen negatief resultaat uit zijn eigen onderneming kan genieten.
Toch kan ik de inspecteur wel volgen. Het resultaat van de maatschap vloeit voort uit hetgeen beide maten hebben ingebracht aan arbeid en vermogen. Dat resultaat wordt volgens afspraak verdeeld, in dit geval krijgt ieder 50% ervan. Dat één van de maten toch een afwijkend hoger percentage krijgt zal de andere maat als redelijk denkende ondernemer niet toestaan. Tenzij deze afwijking gelegen is in de familierelatie, maar dan is die afwijking dus onzakelijk.
Ik kan mij voorstellen, dat de inspecteur niet over één nacht ijs is gegaan en voor het aangaan van de procedure eerst zijn collega’s vaktechniek heeft geraadpleegd. Dan zal het niet vreemd zijn, dat de inspecteur in hoger beroep gaat.
Ricky Turpijn
