“De bij bevrucht de bloem die hij berooft” (Charles Austin Beard).
Nou, daar is ie dan. De Tweede Kamer heeft als een ware tollenaar de Wet Werkelijk Rendement Box 3 op 12/2/2026 aangenomen. Met buikpijn heeft een meerderheid inclusief de 3 regeringspartijen het wetsvoorstel aangenomen.
Een wet die het rendement op vermogen (spaargeld, beleggingen en vastgoed) belast, ook al bestaat dat rendement alleen op papier vanaf 1/1/2028. Een vermogensaanwasbelasting (VAB).
Daarop is onder meer een uitzondering gemaakt voor vakantiewoningen, waar het rendement pas bij verkoop wordt belast, een vermogenswinstbelasting (VWB). Een VAB zou anders kunnen zorgen voor liquiditeitsproblemen. Maar die komen er toch wel, omdat voor het eerst een vastgoedbijtelling van maar liefst 3,35% van de WOZ waarde jaarlijks moet worden afgedragen. Dit om het eigen gebruik te belasten in lijn met het veel lagere eigenwoningforfait. Ik voorzie dat deze discrepantie door het naar geld hongerende parlement zo snel mogelijk wordt weggewerkt, wat tot een verhoging van het eigenwoningforfait zal leiden.
Een forfait. Het gedonder met de vermogensrendementsheffing is begonnen met het belasten van een fictief rendement. Het forfait nodigt uit om massaal de rechter te bestoken met de onhoudbaarheid hiervan.
De vraag is of de wetgever met deze wet binnen zijn ruime beoordelingsmarge is gebleven. Immers, de Tweede Kamer heeft deze wet – ondanks tegenzin – aangenomen vanwege het sluitend maken van de begroting. Met een budgettair doel dus. De pot met geld.
Nu is belastingheffing in de grond niets anders dan het ophalen van zoveel mogelijk geld bij haar burgers, maar het moet wel een rechtvaardiging hebben. Als die er niet is, dan ben ik wel benieuwd hoe de HR aankijkt tegen deze hoogste vorm van tollenaarschap. Indachtig zijn oordeel over de Vpb belastingrente, die dus alleen een budgettair doel dient en in dat geval de financiële last niet alleen maar bij één doelgroep kan leggen.
En als je spreekt over een pot met geld: de gemeenten zien nog steeds een ravijnjaar van een budgettekort opdoemen. De WOZ is dan een melkkoe die steeds vettere uiers heeft. Immers, de huizenprijzen rijzen de pan uit. Ook die van de vakantiewoningen in eigen gebruik. En daar past dan ook een mooi tarief bij, die het ravijn wat dempt.
Je kan dus zeggen, dat niet alleen de vis duur wordt betaald, maar ook de vakantiewoning.
Met de bodem van een mensenrecht in zicht: het ongestoord genot van eigendom. Als je die last alleen kan dragen door je vermogen stukje bij beetje op te eten, dan is daar mogelijk een schending van.
Maar er is eerst nog een Eerste Kamer die het laatste stempeltje van goedkeuring moet geven, voordat de wet kan ingaan vanaf 1/1/2028. Die willen natuurlijk geen spelbreker zijn bij het ophalen van die pot met geld.
En zo zal 12/2/2026 de geschiedenis ingaan als het rampjaar 2026.
Ricky Turpijn
